اطلاعیه‌ها
تصاویر و ویدیوها

[huge_it_videogallery id="2"]
تماس باما


پروژۀ تحقیقی تغییرات اقلیم از سوی دانشگاه ابن‌سینا به پایان رسید

دانشگاه ابن‌سینا در همکاری با دانشگاه بامیان و دانشگاه اروین شهر کالیفرنیا در ایالات متحده امریکا، موفق شد تا پروژۀ تحقیقی تغییرات اقلیم را به مدت دو سال تکمیل نمایند. این تحقیق که از اواسط سال ۱۳۹۴ شروع شده بود تا سال ۱۳۹۶ ادامه پیدا کرد. هدف از انجام این تحقیق تکمیل خلای معلوماتی و دیتایی در سکتور آب افغانستان بوده است.

این دانشگاه همچنین با استفاده از دیتاهای ماهواره‌ای جهانی موفق به بررسی وضعیت تغییرات اقلیم در افغانستان شده است. این پروژه تحقیقی تحت رهبری خانم صدیقه حسنی توانست که در طول این مدت با انجام مدل‌های هایدرولوژیکی، اثرات منفی که پدیده گرمایش زمین بر روی منابع آبی افغانستان می‌گذارد را  بررسی و نتایج حاصله از این پژوهش را در یکی از معتبرترین مجله‌های عملی جهان به چاپ برسانند.

در طول این تحقیق علاوه بر انجام مدل‌های پیشرفته انجنیری، اندازه‌گیرهای جریان دریاهای کابل و آمو دریا نیز صورت گرفته است. و از این اندازه‌گیری‌ها و دیتاهای بدست آمده در تحقیق گفته شده استفاده کرد. بر اساس نتیجه این تحقیقات افغانستان یکی از آسیب‌پذیرترین کشورها در مقابل تغییرات اقلیمی و گرم شدن کرۀ زمین شناخته شده است. ازآنجایی که منابع آبی افغانستان از برف و یخچال‌هایی با قدمت هزاران سال می‌باشد، بیشترین آسیب از گرمایش کره زمین به این منابع آبی و حیاتی می‌باشد. به طوری که پیش‌بینی می‌شود تا هر ساله مقداری زیادی از این برف و یخچال‌ها ذوب شوند.

برای بررسی‌های علمی و همچنین از نقطه نظر تعیین و روی دست گرفتن پالیسی‌های درست در سکتور آب، بررسی تغییرات فصلی و اندازه‌گیری پارامترهای هایدرولوژیکی صورت گرفته است. دانستن تغییرات فصلی برای انتخاب استراتژی‌های درست در مقابله با تغییرات اقلیمی ضروری می‌باشد. از یافته‌های این تحقیق، پیش‌بینی افزایش میانگین دما در آینده می‌باشد که افزایش قابل ملاحظه دما در طول ماه‌های زمستان و افزایش کمتری نیز در طول ماه‌های تابستان خواهد بود. همچنین از نتایج مدل‌های اقلیمی انجام شده چنین نتیجه‌گیری می‌شود که میانگین بارندگی، کاهش و همراه با نوسانات قابل ملاحظه فصلی خواهد بود. این کاهش در فصل خزان و بهار مشهودتر خواهد بود. در فصل خزان وقایع بارندگی کمتری پیش‌بینی شده است. کاهش قابل ملاحظه بارندگی‌ها در فصل بهار، خطر بزرگی برای منابع آب و زراعت خواهد بود.

از آنجایی که فصل بهار از ماه‌های با بیشترین میزان بارندگی می‌باشد، کاهش بارندگی‌ها در این فصل می‌تواند منجر به کاهش حجم آب در فصل بهار گردد. رژیم نرمال آب در ماه‌های حمل و بیشترین جریان دریاها در ماه سرطان و کمترین میزان جریان در طول زمستان خواهد بود. از آنجایی که در طول مسیر دریاهای اصلی، بندهای کلان ذخیره و کنترل آب وجود ندارد، تغییرات فصلی آب برای فراهم آوری آب مورد نیاز زراعت در بهار و تابستان با دشواری مواجه خواهد بود. برای فایق آمدن به این مشکلات نیاز به توسعه و یا تغییر پالسی‌های دولت راستای مدیریت این تغییرات می‌باشد.